Luisteren naar je lichaam: wat een gevoel je wel en niet vertelt
Een uitnodiging die je eigenlijk niet wilt aannemen.
Een aankoop waarbij je ja zegt, maar toch twijfelt.
Een extra taak waarvan je weet dat je agenda die nauwelijks aankan.
Je hoofd maakt snel een lijst: voordelen, nadelen, verwachtingen en verplichtingen. Je zoekt naar de meest redelijke beslissing.
Maar soms merk je daarnaast nog iets anders.
Een spanning in je buik. Een zucht die onverwacht ontsnapt. Een gevoel van opluchting bij de gedachte dat iets niet doorgaat. Of juist enthousiasme, terwijl je hoofd nog allerlei bezwaren bedenkt.
Luisteren naar je lichaam betekent niet dat je die signalen blind moet volgen. Het betekent dat je ze opmerkt en onderzoekt voordat je beslist.
Ze vertellen je niet automatisch wat je moet kiezen. Ze kunnen je wel helpen om beter te begrijpen wat er bij een keuze meespeelt.
Het eerste signaal is niet meteen het antwoord
Iedereen ervaart lichamelijke signalen op een andere manier.
Sommigen merken spanning in hun buik of borst. Anderen voelen hun schouders aanspannen, houden hun adem even in of merken juist dat ze ontspannen.
En soms merk je helemaal niets bijzonders.
Dat is allemaal mogelijk.
Een lichamelijke reactie kan iets zeggen over hoe je een situatie ervaart. Maar ze vertelt je niet vanzelf waarom je zo reageert.
Een samentrekking kan bijvoorbeeld wijzen op weerstand. Maar die kan ook samenhangen met vermoeidheid, stress of spanning omdat je iets nieuws gaat proberen.
Omgekeerd betekent een gevoel van opluchting niet altijd dat je de juiste beslissing neemt. Misschien vermijd je iets wat je eigenlijk belangrijk vindt, maar spannend vindt om te doen.
Daarom is luisteren naar je lichaam geen kwestie van elk gevoel als een duidelijke aanwijzing te beschouwen.
Het begint met opmerken. Daarna komt het onderzoeken.
Onderscheiden is meer dan nadenken
Essentisme begint bij onderscheiden: wat verdient een plek, en wat niet?
We benaderen die vraag vaak als een denkoefening. We maken lijstjes, vergelijken mogelijkheden en proberen een verstandige keuze te maken.
Dat kan nuttig zijn. Maar we zijn niet alleen rationele wezens. Ook onze ervaringen, gevoelens en lichamelijke reacties spelen mee in hoe we situaties beleven.
Door daar even bij stil te staan, kun je informatie opmerken die je anders misschien voorbijgaat.
Het lichamelijke signaal beslist niet voor jou. Het nodigt je uit om een betere vraag te stellen.
Niet alleen: wat moet ik doen?
Maar ook: waarom wil ik dit eigenlijk, en verdient het een plek in mijn leven?
Een kleine oefening vóór je ja of nee zegt
Je hoeft geen lange meditatie te doen of uitgebreid over elke beslissing na te denken. Soms volstaat een korte pauze om je automatische reactie te onderbreken.
Probeer de volgende keer deze vier stappen:
- Pauzeer.
Wanneer iemand je iets vraagt of wanneer je op het punt staat een beslissing te nemen, hoef je niet onmiddellijk te antwoorden. Geef jezelf vijf seconden. - Merk op.
Adem rustig uit en kijk wat je in je lichaam opmerkt. Is er spanning, ontspanning, vermoeidheid, enthousiasme? Of merk je niets bijzonders? Probeer niet te sturen naar een bepaald gevoel. - Onderzoek.
Vraag jezelf af waar je reactie mogelijk mee te maken heeft. Ben je bang om iemand teleur te stellen? Heb je eigenlijk geen tijd? Vind je het spannend omdat het nieuw is? Of merk je dat je ergens naar uitkijkt? Je hoeft het antwoord niet meteen te weten. - Onderscheid.
Stel jezelf vervolgens de vraag: past deze keuze bij wat ik belangrijk vind en bij wat ik werkelijk ruimte wil geven? Pas daarna beslis je of je ja zegt, nee zegt of eerst meer informatie nodig hebt.
Het is geen test met een juist of fout antwoord. Het is een manier om een beslissing bewuster te maken.
Wat als je lichaam iets anders zegt dan je hoofd?
Dat gebeurt.
Je hoofd zegt ja omdat een keuze logisch lijkt, terwijl je lichaam vooral vermoeidheid laat merken.
Of je voelt spanning bij iets wat je eigenlijk heel graag wilt doen.
Je hoeft dan niet automatisch je lichaam te volgen en evenmin je gevoel weg te redeneren.
Probeer te onderzoeken wat er achter de reactie kan zitten.
Misschien is je vermoeidheid een signaal dat je agenda te vol is. Misschien voel je spanning omdat een belangrijke stap buiten je vertrouwde gewoonten valt. Misschien klopt je twijfel en heb je meer informatie nodig.
Een lichamelijk signaal is geen bevel. Het is een aanleiding om aandachtiger te kijken.
Je lichaam levert informatie, jij maakt de keuze
Voor mij sluit dit aan bij de essentistische manier van kijken.
Je hoeft niet op elke prikkel onmiddellijk te reageren. Je hoeft niet elke uitnodiging aan te nemen, elke behoefte te volgen of elke twijfel meteen op te lossen.
Je kunt even stilstaan, opmerken wat er speelt en onderzoeken wat werkelijk belangrijk is.
Soms kies je een ja dat moeite kost, omdat het aansluit bij wat je belangrijk vindt. Soms zeg je nee tegen iets aantrekkelijks, omdat het nu geen prioriteit heeft. Het verschil zit niet in het antwoord, maar in hoe je ertoe komt.
Je lichaam kan informatie aanreiken. Maar hoe weet je wat echt telt? Daar kunnen je waarden richting geven. Ze helpen je onderscheiden welke keuzes aansluiten bij wat je belangrijk vindt, en welke vooral voortkomen uit gewoonte, verwachtingen of de neiging om iedereen tevreden te stellen.
Wil je ontdekken welke waarden voor jou richtinggevend zijn? Lees dan meer over waarden binnen essentisme.
Zo wordt essentisme niet simpelweg de kunst van nee zeggen, maar de kunst van bewust onderscheiden waar je ja tegen wilt zeggen.
Twee vragen om mee te nemen
Wat merk ik in mijn lichaam voordat ik antwoord geef?
En helpt dat signaal me om beter te begrijpen wat werkelijk een plek verdient?
Wil je dit verder onderzoeken? Download de gratis bundel met zeven oefeningen of lees hoe je essentisme toepast in je huis, agenda en aandacht.
